recusar

< lat recusāre
  1. v t Non aceptar a algo ou a alguén.
  2. v t DER Non admitir a alguén na intervención dun proceso xudicial ao considerar que non posúe as condicións necesarias.

Citas

  • Recusaron as súas propostas
Verbo: recusar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuso

recusas

recusa

recusamos

recusades

recusan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusaba

recusabas

recusaba

recusabamos

recusabades

recusaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusei

recusaches

recusou

recusamos

recusastes

recusaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusara

recusaras

recusara

recusaramos

recusarades

recusaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusarei

recusarás

recusará

recusaremos

recusaredes

recusarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusaría

recusarías

recusaría

recusariamos

recusariades

recusarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuse

recuses

recuse

recusemos

recusedes

recusen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusase

recusases

recusase

recusasemos

recusasedes

recusasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusar

recusares

recusar

recusarmos

recusardes

recusaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recusa

-

-

recusade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recusar

recusares

recusar

recusarmos

recusardes

recusaren

Xerundio

recusando

Participio

recusado

recusada

recusados

recusadas