recurvar

< re- + curvar
  1. v t olver a curvar algo outra vez.
  2. v t Pregar algo por un dos seus extremos.

Citas

  • Hai que recurvar o extremo do arame, A punta da rama recurvou(se) co vento
  • O lume recurvou as canalizacións, O ferro recurvou(se) coa calor
Verbo: recurvar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvo

recurvas

recurva

recurvamos

recurvades

recurvan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvaba

recurvabas

recurvaba

recurvabamos

recurvabades

recurvaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvei

recurvaches

recurvou

recurvamos

recurvastes

recurvaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvara

recurvaras

recurvara

recurvaramos

recurvarades

recurvaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvarei

recurvarás

recurvará

recurvaremos

recurvaredes

recurvarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvaría

recurvarías

recurvaría

recurvariamos

recurvariades

recurvarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurve

recurves

recurve

recurvemos

recurvedes

recurven

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvase

recurvases

recurvase

recurvasemos

recurvasedes

recurvasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvar

recurvares

recurvar

recurvarmos

recurvardes

recurvaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recurva

-

-

recurvade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recurvar

recurvares

recurvar

recurvarmos

recurvardes

recurvaren

Xerundio

recurvando

Participio

recurvado

recurvada

recurvados

recurvadas