recontar

< re- + contar
  1. v t olver contar ou narrar.
  2. v t Contar polo miúdo.

Citas

  • Recontou os cartos para ver se lle chegaban
  • Sempre reconta as mesmas anécdotas
Verbo: recontar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reconto

recontas

reconta

recontamos

recontades

recontan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontaba

recontabas

recontaba

recontabamos

recontabades

recontaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontei

recontaches

recontou

recontamos

recontastes

recontaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontara

recontaras

recontara

recontaramos

recontarades

recontaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontarei

recontarás

recontará

recontaremos

recontaredes

recontarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontaría

recontarías

recontaría

recontariamos

recontariades

recontarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reconte

recontes

reconte

recontemos

recontedes

reconten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontase

recontases

recontase

recontasemos

recontasedes

recontasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontar

recontares

recontar

recontarmos

recontardes

recontaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reconta

-

-

recontade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recontar

recontares

recontar

recontarmos

recontardes

recontaren

Xerundio

recontando

Participio

recontado

recontada

recontados

recontadas