recocer

< lat recoquĕre
  1. v t olver cocer algo.
  2. v t Quentar vidro ou metal a temperatura alta para diminuírlle a fraxilidade e conferirlle o tempero necesario. Tm abs.
  3. v i Cocerse de máis.
  4. v pron fig Sufrir ou atormentarse interiormente.

Citas

  • Miña avoa recoceu o polo durante toda a tarde
  • Recoce ben o polvo que me gusta brando, As patacas recoceron moito
Verbo: recocer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recozo

recoces

recoce

recocemos

recocedes

recocen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocía

recocías

recocía

recociamos

recociades

recocían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocín

recociches

recoceu

recocemos

recocestes

recoceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocera

recoceras

recocera

recoceramos

recocerades

recoceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocerei

recocerás

recocerá

recoceremos

recoceredes

recocerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocería

recocerías

recocería

recoceriamos

recoceriades

recocerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recoza

recozas

recoza

recozamos

recozades

recozan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocese

recoceses

recocese

recocesemos

recocesedes

recocesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocer

recoceres

recocer

recocermos

recocerdes

recoceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recoce

-

-

recocede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recocer

recoceres

recocer

recocermos

recocerdes

recoceren

Xerundio

recocendo

Participio

recocido

recocida

recocidos

recocidas