recitar

< lat recitāre
  1. v t Declamar en alta voz, normalmente de memoria, versos ou outros textos.
  2. v t MÚS/RELIX Cantar o oficio divino, parcial ou totalmente, sobre un mesmo ton, sen inflexión.

Citas

  • No exame recitaron unha poesía de Pondal
Verbo: recitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recito

recitas

recita

recitamos

recitades

recitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitaba

recitabas

recitaba

recitabamos

recitabades

recitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitei

recitaches

recitou

recitamos

recitastes

recitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitara

recitaras

recitara

recitaramos

recitarades

recitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitarei

recitarás

recitará

recitaremos

recitaredes

recitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitaría

recitarías

recitaría

recitariamos

recitariades

recitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recite

recites

recite

recitemos

recitedes

reciten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitase

recitases

recitase

recitasemos

recitasedes

recitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitar

recitares

recitar

recitarmos

recitardes

recitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recita

-

-

recitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recitar

recitares

recitar

recitarmos

recitardes

recitaren

Xerundio

recitando

Participio

recitado

recitada

recitados

recitadas