rechumir

  1. v t Facer perder a humidade ou a frescura, especialmente a unha planta, e facela secar. Tm v pron.
  2. v t Facer perder o ánimo, a saúde e o bo aspecto físico a alguén. Tm v pron.
Verbo: rechumir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumo

rechumes

rechume

rechumimos

rechumides

rechumen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumía

rechumías

rechumía

rechumiamos

rechumiades

rechumían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumín

rechumiches

rechumiu

rechumimos

rechumistes

rechumiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumira

rechumiras

rechumira

rechumiramos

rechumirades

rechumiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumirei

rechumirás

rechumirá

rechumiremos

rechumiredes

rechumirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumiría

rechumirías

rechumiría

rechumiriamos

rechumiriades

rechumirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechuma

rechumas

rechuma

rechumamos

rechumades

rechuman

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumise

rechumises

rechumise

rechumisemos

rechumisedes

rechumisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumir

rechumires

rechumir

rechumirmos

rechumirdes

rechumiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rechume

-

-

rechumide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rechumir

rechumires

rechumir

rechumirmos

rechumirdes

rechumiren

Xerundio

rechumindo

Participio

rechumido

rechumida

rechumidos

rechumidas