rebandar

< lat rapināre ‘quitar’
  1. v t Tallar algo en rebandas.
  2. v t Cortar algo dunha parte a outra.

Citas

  • Case rebanda o pé coa máquina do traballo
  • Rebandou o pan

Palabras veciñas

Verbo: rebandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebando

rebandas

rebanda

rebandamos

rebandades

rebandan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandaba

rebandabas

rebandaba

rebandabamos

rebandabades

rebandaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandei

rebandaches

rebandou

rebandamos

rebandastes

rebandaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandara

rebandaras

rebandara

rebandaramos

rebandarades

rebandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandarei

rebandarás

rebandará

rebandaremos

rebandaredes

rebandarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandaría

rebandarías

rebandaría

rebandariamos

rebandariades

rebandarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebande

rebandes

rebande

rebandemos

rebandedes

rebanden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandase

rebandases

rebandase

rebandasemos

rebandasedes

rebandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandar

rebandares

rebandar

rebandarmos

rebandardes

rebandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rebanda

-

-

rebandade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rebandar

rebandares

rebandar

rebandarmos

rebandardes

rebandaren

Xerundio

rebandando

Participio

rebandado

rebandada

rebandados

rebandadas