apodrentar

  1. v t podrecer.
Verbo: apodrentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrento

apodrentas

apodrenta

apodrentamos

apodrentades

apodrentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentaba

apodrentabas

apodrentaba

apodrentabamos

apodrentabades

apodrentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentei

apodrentaches

apodrentou

apodrentamos

apodrentastes

apodrentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentara

apodrentaras

apodrentara

apodrentaramos

apodrentarades

apodrentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentarei

apodrentarás

apodrentará

apodrentaremos

apodrentaredes

apodrentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentaría

apodrentarías

apodrentaría

apodrentariamos

apodrentariades

apodrentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrente

apodrentes

apodrente

apodrentemos

apodrentedes

apodrenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentase

apodrentases

apodrentase

apodrentasemos

apodrentasedes

apodrentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentar

apodrentares

apodrentar

apodrentarmos

apodrentardes

apodrentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apodrenta

-

-

apodrentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apodrentar

apodrentares

apodrentar

apodrentarmos

apodrentardes

apodrentaren

Xerundio

apodrentando

Participio

apodrentado

apodrentada

apodrentados

apodrentadas