propretor

< lat propraetōre

Plural: propretores

s m HIST Cargo que recibía un pretor, na Roma republicana, ao expirar o seu nomeamento, acompañado dun destino ao mando do exército ou a administración dunha provincia, en virtude da prorogatio imperii.

Palabras veciñas

propósito proposta proposto -ta propretor propretura propter nuptias* proptose