apesarar

< pesar
  1. v t Causar pena ou pesar.
  2. v pron Sentir pena ou pesar.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Apesarouse despois de que os seus pais se separasen
Verbo: apesarar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesaro

apesaras

apesara

apesaramos

apesarades

apesaran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesaraba

apesarabas

apesaraba

apesarabamos

apesarabades

apesaraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesarei

apesaraches

apesarou

apesaramos

apesarastes

apesararon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesarara

apesararas

apesarara

apesararamos

apesararades

apesararan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesararei

apesararás

apesarará

apesararemos

apesararedes

apesararán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesararía

apesararías

apesararía

apesarariamos

apesarariades

apesararían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesare

apesares

apesare

apesaremos

apesaredes

apesaren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesarase

apesarases

apesarase

apesarasemos

apesarasedes

apesarasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesarar

apesarares

apesarar

apesararmos

apesarardes

apesararen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apesara

-

-

apesarade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apesarar

apesarares

apesarar

apesararmos

apesarardes

apesararen

Xerundio

apesarando

Participio

apesarado

apesarada

apesarados

apesaradas