apendoar

< pendón
  1. v i Florecer o millo, o castiñeiro e outras árbores que teñen como flor o pendón. Ex: Este ano o millo apendoou moi cedo.

Confrontacións

Citas

  • Este ano o millo apendoou moi cedo.
Verbo: apendoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoo

apendoas

apendoa

apendoamos

apendoades

apendoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoaba

apendoabas

apendoaba

apendoabamos

apendoabades

apendoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoei

apendoaches

apendoou

apendoamos

apendoastes

apendoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoara

apendoaras

apendoara

apendoaramos

apendoarades

apendoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoarei

apendoarás

apendoará

apendoaremos

apendoaredes

apendoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoaría

apendoarías

apendoaría

apendoariamos

apendoariades

apendoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoe

apendoes

apendoe

apendoemos

apendoedes

apendoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoase

apendoases

apendoase

apendoasemos

apendoasedes

apendoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoar

apendoares

apendoar

apendoarmos

apendoardes

apendoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apendoa

-

-

apendoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apendoar

apendoares

apendoar

apendoarmos

apendoardes

apendoaren

Xerundio

apendoando

Participio

apendoado

apendoada

apendoados

apendoadas