preceptuar

< precepto
  1. v t Dispor normas, ordes ou mandatos, xeralmente de índole moral.
Verbo: preceptuar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptúo

preceptúas

preceptúa

preceptuamos

preceptuades

preceptúan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuaba

preceptuabas

preceptuaba

preceptuabamos

preceptuabades

preceptuaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuei

preceptuaches

preceptuou

preceptuamos

preceptuastes

preceptuaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuara

preceptuaras

preceptuara

preceptuaramos

preceptuarades

preceptuaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuarei

preceptuarás

preceptuará

preceptuaremos

preceptuaredes

preceptuarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuaría

preceptuarías

preceptuaría

preceptuariamos

preceptuariades

preceptuarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptúe

preceptúes

preceptúe

preceptuemos

preceptuedes

preceptúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuase

preceptuases

preceptuase

preceptuasemos

preceptuasedes

preceptuasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuar

preceptuares

preceptuar

preceptuarmos

preceptuardes

preceptuaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

preceptúa

-

-

preceptuade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preceptuar

preceptuares

preceptuar

preceptuarmos

preceptuardes

preceptuaren

Xerundio

preceptuando

Participio

preceptuado

preceptuada

preceptuados

preceptuadas