posuír

< lat possidēre
  1. v t Ter algo como propio gozando do seu uso.
  2. v t Ter un don ou unha virtude.
  3. v t Dispor da vontade e das facultades doutro.
  4. v t DER Gozar dunha cousa ou dun dereito para dispor del.
  5. v t Ter relación sexual con alguén.

Citas

  • Posúe una colección de selos
  • Posuía unha gran paciencia
  • Posuíuno un medo irrefreable, Seica o posuíu un espírito

Palabras veciñas

Verbo: posuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posúo

posúes

posúe

posuímos

posuídes

posúen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuía

posuías

posuía

posuïamos

posuïades

posuían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuín

posuíches

posuíu

posuímos

posuístes

posuíron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuíra

posuíras

posuíra

posuiramos

posuirades

posuíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuirei

posuirás

posuirá

posuiremos

posuiredes

posuirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuiría

posuirías

posuiría

posuiriamos

posuiriades

posuirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posúa

posúas

posúa

posuamos

posuades

posúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuíse

posuíses

posuíse

posuisemos

posuisedes

posuísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuír

posuíres

posuír

posuírmos

posuírdes

posuíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

posúe

-

-

posuíde

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

posuír

posuíres

posuír

posuírmos

posuírdes

posuíren

Xerundio

posuíndo

Participio

poseso/posuído

posesa/posuída

posesos/posuídos

posesas/posuídas