aparcar

< parque
  1. v t Colocar transitoriamente un vehículo nun lugar destinado a este fin.
  2. v t Deixar algo apartado para ocuparse del noutro momento.
Verbo: aparcar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparco

aparcas

aparca

aparcamos

aparcades

aparcan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcaba

aparcabas

aparcaba

aparcabamos

aparcabades

aparcaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparquei

aparcaches

aparcou

aparcamos

aparcastes

aparcaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcara

aparcaras

aparcara

aparcaramos

aparcarades

aparcaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcarei

aparcarás

aparcará

aparcaremos

aparcaredes

aparcarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcaría

aparcarías

aparcaría

aparcariamos

aparcariades

aparcarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparque

aparques

aparque

aparquemos

aparquedes

aparquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcase

aparcases

aparcase

aparcasemos

aparcasedes

aparcasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcar

aparcares

aparcar

aparcarmos

aparcardes

aparcaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aparca

-

-

aparcade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aparcar

aparcares

aparcar

aparcarmos

aparcardes

aparcaren

Xerundio

aparcando

Participio

aparcado

aparcada

aparcados

aparcadas