pitar

< voz onomatopeica
  1. v i Tocar o pito ou un instrumento semellante.
  2. v t Censurar con asubíos a intervención de alguén. Tm abs.
  3. v t Sinalar un árbitro algo nunha competición tocando o pito.
  4. v t Arbitrar un partido.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • A a bucina do coche non pita
  • O partido vaino pitar un árbitro internacional
  • O público pitoulle ao cantante canto marchou, Todos pitaron a súa falta de profesionalidade
  • Pitaron para que lles abrisen a porta do garaxe, Sopra forte ata que pite
  • Pitou unha falta inxustificada
Verbo: pitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pito

pitas

pita

pitamos

pitades

pitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitaba

pitabas

pitaba

pitabamos

pitabades

pitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitei

pitaches

pitou

pitamos

pitastes

pitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitara

pitaras

pitara

pitaramos

pitarades

pitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitarei

pitarás

pitará

pitaremos

pitaredes

pitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitaría

pitarías

pitaría

pitariamos

pitariades

pitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pite

pites

pite

pitemos

pitedes

piten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitase

pitases

pitase

pitasemos

pitasedes

pitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitar

pitares

pitar

pitarmos

pitardes

pitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

pita

-

-

pitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pitar

pitares

pitar

pitarmos

pitardes

pitaren

Xerundio

pitando

Participio

pitado

pitada

pitados

pitadas