particular

< lat particulāre
Plural: particulares
  1. adx Que é propio dunha persoa ou cousa.
  2. adx Que ten unha característica específica e que sae do común.
  3. adx Que ten un carácter privado.
  4. adx Que concerne exclusivamente a unha persoa ou cousa.
  5. adx FILOS Aplícase ao xuízo ou proposición en que o suxeito comprende un número parcial de obxectos, en contraposición ao xuízo ou proposición tanto universal coma singular.
  6. s m Persoa privada, non revestida de carácter público.
  7. s m Asunto ou cuestión a tratar.

Sinónimos

Citas

  • A denuncia foi presentada por un particular
  • A particularidade dese caso impide expoñelo en media hora, Unha das principais particularidades da catedral é a altura das torres
  • Antepuxo os seus intereses particulares aos da familia
  • Esas son opinións particulares súas, Cada cadro ten a súa cor particular
  • Este peixe ten un sabor particular, Ten unha voz moi particular
  • Non entrou en particularidades
  • Non quero discutir sobre ese particular
  • Non se pode pasar porque é un camiño particular, Ten un secretario particular

Frases feitas

  • En particular 1 loc adv Por separado. Ex: Os casos de adopci
  • 2 loc adv Dunha maneira especial. Ex: Referiuse en particular aos efectos da chuvia
  • Sen outro particular Sen m

Palabras veciñas