parir

< lat parĕre
  1. v i FISIOL Expulsar o feto do útero despois de transcorrer o período de xestación. Tm v t.
  2. v t fig Producir algo ou alguén unha cousa valéndose dos seus propios métodos.
  3. v t fig Poñer ao descuberto un asunto que estaba oculto.

Citas

  • A vaca pariu dous xatos
  • Despois de cinco meses, a ovella pariu pola mañá cedo, A muller de Marcelo xa pariu
  • Pariu unha boa idea para a construción do novo anfiteatro, Ese autor pare as súas obras en pouco tempo

Frases feitas

  • A nai que o (me, te...) pariu! Expresi
  • Acabaramos de parir! Expresi
  • Quen te pariu que te arrole/lamba! Expresi
Verbo: parir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pairo

pares

pare

parimos

parides

paren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paría

parías

paría

pariamos

pariades

parían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parín

pariches

pariu

parimos

paristes

pariron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parira

pariras

parira

pariramos

parirades

pariran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parirei

parirás

parirá

pariremos

pariredes

parirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pariría

parirías

pariría

paririamos

paririades

parirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paira

pairas

paira

pairamos

pairades

pairan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parise

parises

parise

parisemos

parisedes

parisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parir

parires

parir

parirmos

parirdes

pariren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

pare

-

-

paride

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parir

parires

parir

parirmos

parirdes

pariren

Xerundio

parindo

Participio

parido

parida

paridos

paridas