páramo

< lat parămu
Plural: páramos
  1. s m XEOG Superficie estruturada ou de erosión, elevada e de solo pedregoso con escasa vexetación.
  2. s m BOT/XEOG Tipo de vexetación propia dos altiplanos dos Andes setentrionais, entre os 3.000 e os 4.500 m de altitude, que se caracteriza pola ausencia de árbores e pola abundancia de poáceas e matas.