panhipopituitarismo

< pan- + hipopituitarismo
Plural: panhipopituitarismos
  1. s m PAT Síndrome fisiopatolóxica que se caracteriza por un conxunto de signos e síntomas que revelan o fracaso na secreción das hormonas elaboradas na adenohipófise, con atrofia e hipofunción consecutiva das glándulas endócrinas que están baixo a súa influencia.