orto-

< gr óρθο− ‘recto’
  1. pref Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘recto’, ‘dereito’, ‘correcto’ ou ‘regular’.
  2. pref
    1. QUÍM Forma prefixada que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono veciños. Represéntase por o-.
    2. QUÍM Forma prefixada que, anteposta ao nome dun oxoácido, indica a súa forma máis hidratada.
    3. QUÍM/FÍS Forma prefixada que se emprega para indicar que nun sistema de dous electróns, ambos os dous teñen spins do mesmo signo.
  3. pref XEOL Forma prefixada que indica que unha rocha está producida pola metamorfose doutra que orixinariamente era magmática.

Citas

  • o-etilmetilbenceno
  • ortoácido
  • ortodoxia, ortopedia, ortografía
  • ortogneis, ortomagmático
  • ortohelio, ortohidróxeno

Palabras veciñas