oínte

< oír
Plural: oíntes
  1. adx Que oe.
  2. s Persoa que, sen estar matriculada nunha clase, asiste a ela.

Citas

  • Estivo non xuízo como avogado oínte, A radio dedicou unha canción a todos os oíntes
  • Os oíntes terán que pagar menos por asistir ao curso de verán

Palabras veciñas