oficiar

< oficio
  1. v i Presidir a celebración litúrxica.
  2. v i Actuar en calidade de algo.
  3. v t Comunicar algo oficialmente e por escrito.

Confrontacións

Citas

  • Na misa de onte ademais do cura tamén oficiaron tres sancristáns
  • O meu cura oficiou a misa da tarde
  • Oficiáronlle a data do xuízo
  • Oficiou de mediadora entre os irmáns
  • Onte oficiou o cura da túa parroquia
Verbo: oficiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficio

oficias

oficia

oficiamos

oficiades

ofician

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiaba

oficiabas

oficiaba

oficiabamos

oficiabades

oficiaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiei

oficiaches

oficiou

oficiamos

oficiastes

oficiaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiara

oficiaras

oficiara

oficiaramos

oficiarades

oficiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiarei

oficiarás

oficiará

oficiaremos

oficiaredes

oficiarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiaría

oficiarías

oficiaría

oficiariamos

oficiariades

oficiarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficie

oficies

oficie

oficiemos

oficiedes

oficien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiase

oficiases

oficiase

oficiasemos

oficiasedes

oficiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiar

oficiares

oficiar

oficiarmos

oficiardes

oficiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

oficia

-

-

oficiade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oficiar

oficiares

oficiar

oficiarmos

oficiardes

oficiaren

Xerundio

oficiando

Participio

oficiado

oficiada

oficiados

oficiadas