obrar

< lat operāri
  1. v i Realizar unha acción.
  2. v i Deixar sentir, unha cousa, os seus efectos.
  3. v i Facer unha obra de construción.
  4. v i col Evacuar os excrementos.
  5. v t Producir unha persoa algunha cousa, ou ser a causa dela.

Sinónimos

Citas

  • Obras mal e vaste arrepentir
  • Os consellos ao final obraron a súa reconciliación
  • Pasaron as horas pero a medicina non obrou como se esperaba
  • Ten que pedir un permiso para obrar na leira

Palabras veciñas

Verbo: obrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obro

obras

obra

obramos

obrades

obran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obraba

obrabas

obraba

obrabamos

obrabades

obraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrei

obraches

obrou

obramos

obrastes

obraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrara

obraras

obrara

obraramos

obrarades

obraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrarei

obrarás

obrará

obraremos

obraredes

obrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obraría

obrarías

obraría

obrariamos

obrariades

obrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obre

obres

obre

obremos

obredes

obren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrase

obrases

obrase

obrasemos

obrasedes

obrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrar

obrares

obrar

obrarmos

obrardes

obraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

obra

-

-

obrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obrar

obrares

obrar

obrarmos

obrardes

obraren

Xerundio

obrando

Participio

obrado

obrada

obrados

obradas