óboe

< fr hautbois
Plural: óboes
  1. s m MÚS Instrumento aerófono que consiste nun tubo estreito duns 60 cm, provisto de buracos e chaves, de forma lixeiramente cónica, con lingüeta dobre na embocadura, que atinxe tres oitavas da escala cromática.
  2. s oboísta.