navegar

< lat navigāre
  1. v i MAR
    1. Andar unha embarcación pola auga, especialmente polo mar. Tm fig.
    2. iaxar alguén nunha embarcación, especialmente polo mar.
  2. v i iaxar polo aire nun aparato aéreo.
  3. v i Ir dun lado a outro sen rumbo fixo.
  4. v i INFORM Moverse a través de internet.

Citas

  • A dorna navegaba empurrada polo vento
  • Leva navegando desde que tiña vinte anos
  • Navega pola vida sen rumbo
  • Navegaban nun veleiro
Verbo: navegar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navego

navegas

navega

navegamos

navegades

navegan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegaba

navegabas

navegaba

navegabamos

navegabades

navegaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naveguei

navegaches

navegou

navegamos

navegastes

navegaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegara

navegaras

navegara

navegaramos

navegarades

navegaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegarei

navegarás

navegará

navegaremos

navegaredes

navegarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegaría

navegarías

navegaría

navegariamos

navegariades

navegarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegue

navegues

navegue

naveguemos

naveguedes

naveguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegase

navegases

navegase

navegasemos

navegasedes

navegasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegar

navegares

navegar

navegarmos

navegardes

navegaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

navega

-

-

navegade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

navegar

navegares

navegar

navegarmos

navegardes

navegaren

Xerundio

navegando

Participio

navegado

navegada

navegados

navegadas