nabo

< lat napu

Plural: nabos

s m PLANTA Planta herbácea, da familia das brasiáceas, anual ou bienal, que presenta raíces carnosas, follas basais liradas e glaucas, flores amarelas en inflorescencias en acio e froitos en silicua provistos dun pico.
s m Raíz do nabo.
s m col Órgano sexual masculino.
PLANTA brionia.

Sinónimos

billote, caralla, carallo, minga, mingalla, pirola, pixa, verga

As nabizas piden unto; e os grelos, lacón ao punto.
Cando é bo ano, é ano de nabos.
Nabos e coles, comer de señores.
Nabos e fidalgos, raros.
Os nabos e os peixes no tempo da xeada crecen.
Pola santa Mariña sementa a nabiña -a vella que así o dicía ben o sabía, porque xa con tres follas a tiña.
Pola santa Mariña sementa a nabiña -A vella que o dicía ben o sabía, que xa sementada a tiña.
Polo tempo de Tódolos Santos mira os nabos: se fosen bos, di que son malos.
Se queres ter bos nabos, en san Xoan tes que sementalos.

nabiñeiro nabiza nabla nabo ñac nácar nácara