medir

< lat metīri
  1. v t Comparar unha magnitude ou cantidade con outra do mesmo tipo que se tomou como unidade.
  2. v t Ter unha determinada dimensión.
  3. v t Confrontar algo mediante unha acción.
  4. v pron Actuar con prudencia.

Confrontacións

Citas

  • Cando foi ao médico medírono de novo
  • Mediuse cos compañeiros da clase
  • Mide a súa valía con todos
  • Mide ben o que lle vas dicir para non arrepentirte despois
  • Mídete no que compras que tes pouco aforrado
  • O piso mide cincuenta metros cadrados

Palabras veciñas

Verbo: medir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mido

mides

mide

medimos

medides

miden

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medía

medías

medía

mediamos

mediades

medían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medín

mediches

mediu

medimos

medistes

mediron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medira

mediras

medira

mediramos

medirades

mediran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medirei

medirás

medirá

mediremos

mediredes

medirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mediría

medirías

mediría

mediriamos

mediriades

medirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mida

midas

mida

midamos

midades

midan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medise

medises

medise

medisemos

medisedes

medisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medir

medires

medir

medirmos

medirdes

mediren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mide

-

-

medide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medir

medires

medir

medirmos

medirdes

mediren

Xerundio

medindo

Participio

medido

medida

medidos

medidas