matricular

< matrícula
  1. v t Inscribir algo ou alguén nunha matrícula. Tm v pron. Ex: Matriculou o fillo no colexio, Matriculou o coche en Lugo Ex: Matriculouse na universidade

Citas

  • Matriculou o fillo no colexio, Matriculou o coche en Lugo
  • Matriculouse na universidade
Verbo: matricular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matriculo

matriculas

matricula

matriculamos

matriculades

matriculan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matriculaba

matriculabas

matriculaba

matriculabamos

matriculabades

matriculaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matriculei

matriculaches

matriculou

matriculamos

matriculastes

matricularon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matriculara

matricularas

matriculara

matricularamos

matricularades

matricularan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matricularei

matricularás

matriculará

matricularemos

matricularedes

matricularán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matricularía

matricularías

matricularía

matriculariamos

matriculariades

matricularían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matricule

matricules

matricule

matriculemos

matriculedes

matriculen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matriculase

matriculases

matriculase

matriculasemos

matriculasedes

matriculasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matricular

matriculares

matricular

matricularmos

matriculardes

matricularen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

matricula

-

-

matriculade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

matricular

matriculares

matricular

matricularmos

matriculardes

matricularen

Xerundio

matriculando

Participio

matriculado

matriculada

matriculados

matriculadas