marmallar

  1. v i Caer unha choiva suave e miúda.
Verbo: marmallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmalla

-

-

-

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallaba

-

-

-

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallou

-

-

-

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallara

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallará

-

-

-

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallaría

-

-

-

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmalle

-

-

-

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallase

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallar

-

-

-

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

%

-

-

%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

marmallar

-

-

-

Xerundio

marmallando

Participio

marmallado

marmallada

marmallados

marmalladas