mantelo

< lat mantellu

Plural: mantelos

s m Peza de roupa que poñen algunhas mulleres para tapar a cabeza e parte das costas.
s m Peza de roupa que se ata á cintura, e ás veces tamén ao pescozo, e que se pon por encima da outra roupa para non manchala ou mollala.
s m Pano pequeno que se emprega para tapar algo.
s m Mandil, xeralmente de cor negra e adornado con abelorios, que as mulleres axustaban á cintura mediante un broche e vestían nas festas.

Sinónimos

mandil, mantela

mantelear manteleta mantelete mantelo mantemento mantenedor -ra mantenta, á