magnificar

< lat magnificāre
  1. v t Esaxerar as excelencias de algo ou alguén con gabanzas. Ex: Queríaa tanto que magnificaba a figura de súa nai.

Confrontacións

Citas

  • Queríaa tanto que magnificaba a figura de súa nai.
Verbo: magnificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnifico

magnificas

magnifica

magnificamos

magnificades

magnifican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificaba

magnificabas

magnificaba

magnificabamos

magnificabades

magnificaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnifiquei

magnificaches

magnificou

magnificamos

magnificastes

magnificaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificara

magnificaras

magnificara

magnificaramos

magnificarades

magnificaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificarei

magnificarás

magnificará

magnificaremos

magnificaredes

magnificarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificaría

magnificarías

magnificaría

magnificariamos

magnificariades

magnificarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnifique

magnifiques

magnifique

magnifiquemos

magnifiquedes

magnifiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificase

magnificases

magnificase

magnificasemos

magnificasedes

magnificasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificar

magnificares

magnificar

magnificarmos

magnificardes

magnificaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

magnifica

-

-

magnificade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnificar

magnificares

magnificar

magnificarmos

magnificardes

magnificaren

Xerundio

magnificando

Participio

magnificado

magnificada

magnificados

magnificadas