anainar

< nai
  1. v t Arrolar con cariño de nai. Ex: O neno anainaba o can enfermo coma se fose o seu fillo Ex: O rapaz estaba anainando a súa moza Ex: Os namorados anáinanse a miúdo

Sinónimos

Citas

  • O neno anainaba o can enfermo coma se fose o seu fillo
  • O rapaz estaba anainando a súa moza
  • Os namorados anáinanse a miúdo
Verbo: anainar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anaino

anainas

anaina

anainamos

anainades

anainan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainaba

anainabas

anainaba

anainabamos

anainabades

anainaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainei

anainaches

anainou

anainamos

anainastes

anainaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainara

anainaras

anainara

anainaramos

anainarades

anainaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainarei

anainarás

anainará

anainaremos

anainaredes

anainarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainaría

anainarías

anainaría

anainariamos

anainariades

anainarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anaine

anaines

anaine

anainemos

anainedes

anainen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainase

anainases

anainase

anainasemos

anainasedes

anainasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainar

anainares

anainar

anainarmos

anainardes

anainaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

anaina

-

-

anainade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

anainar

anainares

anainar

anainarmos

anainardes

anainaren

Xerundio

anainando

Participio

anainado

anainada

anainados

anainadas