irar

< ira
  1. v t Causar ira.
  2. v pron Sentir ira.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Irouse todo cando lle dixen que non podía vir
  • Ten o don de irar a calquera
Verbo: irar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

iro

iras

ira

iramos

irades

iran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

iraba

irabas

iraba

irabamos

irabades

iraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irei

iraches

irou

iramos

irastes

iraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irara

iraras

irara

iraramos

irarades

iraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irarei

irarás

irará

iraremos

iraredes

irarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

iraría

irarías

iraría

irariamos

irariades

irarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ire

ires

ire

iremos

iredes

iren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irase

irases

irase

irasemos

irasedes

irasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irar

irares

irar

irarmos

irardes

iraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ira

-

-

irade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irar

irares

irar

irarmos

irardes

iraren

Xerundio

irando

Participio

irado

irada

irados

iradas