intimar

< lat intimāre
  1. v i Facer amizade íntima con alguén.
  2. v t Ordenar algo autoritariamente e intimidando.

Citas

  • Malia o seu carácter extravertido, é difícil intimar con el
Verbo: intimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimo

intimas

intima

intimamos

intimades

intiman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimaba

intimabas

intimaba

intimabamos

intimabades

intimaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimei

intimaches

intimou

intimamos

intimastes

intimaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimara

intimaras

intimara

intimaramos

intimarades

intimaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimarei

intimarás

intimará

intimaremos

intimaredes

intimarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimaría

intimarías

intimaría

intimariamos

intimariades

intimarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intime

intimes

intime

intimemos

intimedes

intimen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimase

intimases

intimase

intimasemos

intimasedes

intimasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimar

intimares

intimar

intimarmos

intimardes

intimaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

intima

-

-

intimade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intimar

intimares

intimar

intimarmos

intimardes

intimaren

Xerundio

intimando

Participio

intimado

intimada

intimados

intimadas