internar

< interno
  1. v t Facer entrar a alguén nun lugar, especialmente un colexio, prisión ou hospital, onde permanece durante algún tempo.
  2. v pron Avanzar cara ao interior dun lugar.

Confrontacións

Citas

  • Desembarcaron e internáronse na illa
  • Internárono nun colexio porque seus pais ían traballar ao estranxeiro
Verbo: internar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interno

internas

interna

internamos

internades

internan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internaba

internabas

internaba

internabamos

internabades

internaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internei

internaches

internou

internamos

internastes

internaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internara

internaras

internara

internaramos

internarades

internaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internarei

internarás

internará

internaremos

internaredes

internarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internaría

internarías

internaría

internariamos

internariades

internarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interne

internes

interne

internemos

internedes

internen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internase

internases

internase

internasemos

internasedes

internasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internar

internares

internar

internarmos

internardes

internaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

interna

-

-

internade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

internar

internares

internar

internarmos

internardes

internaren

Xerundio

internando

Participio

internado

internada

internados

internadas