insidiar

< lat insidiāre
  1. v t Acusar a alguén con insidias. Ex: O alcalde insidiou a toda a oposición para lograr máis votos.

Citas

  • O alcalde insidiou a toda a oposición para lograr máis votos.
Verbo: insidiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidio

insidias

insidia

insidiamos

insidiades

insidian

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiaba

insidiabas

insidiaba

insidiabamos

insidiabades

insidiaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiei

insidiaches

insidiou

insidiamos

insidiastes

insidiaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiara

insidiaras

insidiara

insidiaramos

insidiarades

insidiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiarei

insidiarás

insidiará

insidiaremos

insidiaredes

insidiarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiaría

insidiarías

insidiaría

insidiariamos

insidiariades

insidiarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidie

insidies

insidie

insidiemos

insidiedes

insidien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiase

insidiases

insidiase

insidiasemos

insidiasedes

insidiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiar

insidiares

insidiar

insidiarmos

insidiardes

insidiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

insidia

-

-

insidiade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insidiar

insidiares

insidiar

insidiarmos

insidiardes

insidiaren

Xerundio

insidiando

Participio

insidiado

insidiada

insidiados

insidiadas