incardinar

< lat tardío incardināre
  1. v t Conceder a incardinación.
Verbo: incardinar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardino

incardinas

incardina

incardinamos

incardinades

incardinan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinaba

incardinabas

incardinaba

incardinabamos

incardinabades

incardinaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinei

incardinaches

incardinou

incardinamos

incardinastes

incardinaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinara

incardinaras

incardinara

incardinaramos

incardinarades

incardinaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinarei

incardinarás

incardinará

incardinaremos

incardinaredes

incardinarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinaría

incardinarías

incardinaría

incardinariamos

incardinariades

incardinarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardine

incardines

incardine

incardinemos

incardinedes

incardinen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinase

incardinases

incardinase

incardinasemos

incardinasedes

incardinasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinar

incardinares

incardinar

incardinarmos

incardinardes

incardinaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

incardina

-

-

incardinade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incardinar

incardinares

incardinar

incardinarmos

incardinardes

incardinaren

Xerundio

incardinando

Participio

incardinado

incardinada

incardinados

incardinadas