imposibilitar

< 1 im- + posibilitar
  1. v t Facer imposible algo.
  2. v t Incapacitar a alguén para algo.

Citas

  • A doenza imposibilitouno para viaxar polo san Xoán
  • Os problemas burocráticos imposibilitaron a apertura do local
Verbo: imposibilitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilito

imposibilitas

imposibilita

imposibilitamos

imposibilitades

imposibilitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitaba

imposibilitabas

imposibilitaba

imposibilitabamos

imposibilitabades

imposibilitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitei

imposibilitaches

imposibilitou

imposibilitamos

imposibilitastes

imposibilitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitara

imposibilitaras

imposibilitara

imposibilitaramos

imposibilitarades

imposibilitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitarei

imposibilitarás

imposibilitará

imposibilitaremos

imposibilitaredes

imposibilitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitaría

imposibilitarías

imposibilitaría

imposibilitariamos

imposibilitariades

imposibilitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilite

imposibilites

imposibilite

imposibilitemos

imposibilitedes

imposibiliten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitase

imposibilitases

imposibilitase

imposibilitasemos

imposibilitasedes

imposibilitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitar

imposibilitares

imposibilitar

imposibilitarmos

imposibilitardes

imposibilitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

imposibilita

-

-

imposibilitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

imposibilitar

imposibilitares

imposibilitar

imposibilitarmos

imposibilitardes

imposibilitaren

Xerundio

imposibilitando

Participio

imposibilitado

imposibilitada

imposibilitados

imposibilitadas