illar

< illa
  1. v t Separar unha persoa ou unha cousa de todas as demais.Tm v pron.
  2. v t Impedir ou atenuar a propagación dun fenómeno físico (calor, son) mediante materiais illantes.
  3. v t QUÍM Separar un elemento daqueles cos que estaba combinado.
  4. v t MAT Facer que figure todo só nun termo da ecuación.

Citas

  • Illaron o recluso nunha cela, Illaron os machos das femias
  • Illouse para preparar o exame

Palabras veciñas

Verbo: illar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illo

illas

illa

illamos

illades

illan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illaba

illabas

illaba

illabamos

illabades

illaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illei

illaches

illou

illamos

illastes

illaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illara

illaras

illara

illaramos

illarades

illaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illarei

illarás

illará

illaremos

illaredes

illarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illaría

illarías

illaría

illariamos

illariades

illarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ille

illes

ille

illemos

illedes

illen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illase

illases

illase

illasemos

illasedes

illasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illar

illares

illar

illarmos

illardes

illaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

illa

-

-

illade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

illar

illares

illar

illarmos

illardes

illaren

Xerundio

illando

Participio

illado

illada

illados

illadas