hioide

< gr ὑ οειδ ή ς ‘con forma de ípsilon’
Plural: hioides
  1. s m ANAT Óso impar e medio dos vertebrados gnatóstomos, en forma de ferradura, que se sitúa no pescozo, sobre a larinxe, á altura da cuarta vértebra cervical.

Palabras veciñas