griñir

  1. v i gruñir.
Verbo: griñir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griño

griñes

griñe

griñimos

griñides

griñen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñía

griñías

griñía

griñiamos

griñiades

griñían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñín

griñiches

griñiu

griñimos

griñistes

griñiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñira

griñiras

griñira

griñiramos

griñirades

griñiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñirei

griñirás

griñirá

griñiremos

griñiredes

griñirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñiría

griñirías

griñiría

griñiriamos

griñiriades

griñirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griña

griñas

griña

griñamos

griñades

griñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñise

griñises

griñise

griñisemos

griñisedes

griñisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñir

griñires

griñir

griñirmos

griñirdes

griñiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

griñe

-

-

griñide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

griñir

griñires

griñir

griñirmos

griñirdes

griñiren

Xerundio

griñindo

Participio

griñido

griñida

griñidos

griñidas