galopar

< galope
  1. v i Ir unha cabalaría ao galope.
  2. v i Ir ao galope enriba dunha cabalaría.

Confrontacións

Citas

  • Galopaba polo campo
Verbo: galopar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopo

galopas

galopa

galopamos

galopades

galopan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopaba

galopabas

galopaba

galopabamos

galopabades

galopaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopei

galopaches

galopou

galopamos

galopastes

galoparon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopara

galoparas

galopara

galoparamos

galoparades

galoparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galoparei

galoparás

galopará

galoparemos

galoparedes

galoparán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galoparía

galoparías

galoparía

galopariamos

galopariades

galoparían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galope

galopes

galope

galopemos

galopedes

galopen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopase

galopases

galopase

galopasemos

galopasedes

galopasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopar

galopares

galopar

galoparmos

galopardes

galoparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

galopa

-

-

galopade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

galopar

galopares

galopar

galoparmos

galopardes

galoparen

Xerundio

galopando

Participio

galopado

galopada

galopados

galopadas