furtar

< furto
  1. v t Cometer un furto.Tm abs. Ex: Furtáronlle a froita na horta do veciño, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Furtáronlle no garaxe Ex: Furtoulle as teorías ó seu colaborador Ex: Sempre furta as súas preocupacións

Citas

  • Furtáronlle a froita na horta do veciño, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Furtáronlle no garaxe
  • Furtoulle as teorías ao seu colaborador
  • Sempre furta as súas preocupacións

Palabras veciñas

Verbo: furtar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furto

furtas

furta

furtamos

furtades

furtan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtaba

furtabas

furtaba

furtabamos

furtabades

furtaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtei

furtaches

furtou

furtamos

furtastes

furtaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtara

furtaras

furtara

furtaramos

furtarades

furtaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtarei

furtarás

furtará

furtaremos

furtaredes

furtarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtaría

furtarías

furtaría

furtariamos

furtariades

furtarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furte

furtes

furte

furtemos

furtedes

furten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtase

furtases

furtase

furtasemos

furtasedes

furtasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtar

furtares

furtar

furtarmos

furtardes

furtaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

furta

-

-

furtade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furtar

furtares

furtar

furtarmos

furtardes

furtaren

Xerundio

furtando

Participio

furtado

furtada

furtados

furtadas