alorar

  1. v t Ocasionar tristeza ou pesar por mor dalgún problema, especialmente por estar cheo de débedas. Tm v pron. Ex: Ver as facturas sen pagar enriba da mesa alorábao Ex: Alorouse porque non podía facer fronte ós pagamentos da súa empresa

Confrontacións

Citas

  • Alorouse porque non podía facer fronte aos pagamentos da súa empresa
  • Ver as facturas sen pagar enriba da mesa alorábao
Verbo: alorar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aloro

aloras

alora

aloramos

alorades

aloran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aloraba

alorabas

aloraba

alorabamos

alorabades

aloraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorei

aloraches

alorou

aloramos

alorastes

aloraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorara

aloraras

alorara

aloraramos

alorarades

aloraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorarei

alorarás

alorará

aloraremos

aloraredes

alorarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aloraría

alorarías

aloraría

alorariamos

alorariades

alorarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alore

alores

alore

aloremos

aloredes

aloren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorase

alorases

alorase

alorasemos

alorasedes

alorasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorar

alorares

alorar

alorarmos

alorardes

aloraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

alora

-

-

alorade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alorar

alorares

alorar

alorarmos

alorardes

aloraren

Xerundio

alorando

Participio

alorado

alorada

alorados

aloradas