fecundar

< lat fecundāre
  1. v t BIOL Producir a fecundación.
  2. v t Facer que unha cousa sexa fecunda ou produtiva.

Citas

  • A auga da chuvia fecunda a terra, As axudas da Xunta fecundaron o proxecto desa empresa
Verbo: fecundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundo

fecundas

fecunda

fecundamos

fecundades

fecundan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundaba

fecundabas

fecundaba

fecundabamos

fecundabades

fecundaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundei

fecundaches

fecundou

fecundamos

fecundastes

fecundaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundara

fecundaras

fecundara

fecundaramos

fecundarades

fecundaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundarei

fecundarás

fecundará

fecundaremos

fecundaredes

fecundarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundaría

fecundarías

fecundaría

fecundariamos

fecundariades

fecundarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecunde

fecundes

fecunde

fecundemos

fecundedes

fecunden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundase

fecundases

fecundase

fecundasemos

fecundasedes

fecundasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundar

fecundares

fecundar

fecundarmos

fecundardes

fecundaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fecunda

-

-

fecundade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fecundar

fecundares

fecundar

fecundarmos

fecundardes

fecundaren

Xerundio

fecundando

Participio

fecundado

fecundada

fecundados

fecundadas