fabular

< lat fabulāre
  1. v t Inventar ou contar historias en forma de fábula.
  2. v t Inventar historias sen base real.

Citas

  • Fabulaba contos sobre cousas que lle pasaran no pasado
  • Fabulou unha lenda da súa aldea
  • O escritor fabulaba todas as noites no café máis vello da cidade
  • O neno fabulaba para escapar da realidade
Verbo: fabular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabulo

fabulas

fabula

fabulamos

fabulades

fabulan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabulaba

fabulabas

fabulaba

fabulabamos

fabulabades

fabulaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabulei

fabulaches

fabulou

fabulamos

fabulastes

fabularon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabulara

fabularas

fabulara

fabularamos

fabularades

fabularan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabularei

fabularás

fabulará

fabularemos

fabularedes

fabularán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabularía

fabularías

fabularía

fabulariamos

fabulariades

fabularían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabule

fabules

fabule

fabulemos

fabuledes

fabulen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabulase

fabulases

fabulase

fabulasemos

fabulasedes

fabulasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabular

fabulares

fabular

fabularmos

fabulardes

fabularen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fabula

-

-

fabulade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fabular

fabulares

fabular

fabularmos

fabulardes

fabularen

Xerundio

fabulando

Participio

fabulado

fabulada

fabulados

fabuladas