expropiar

< ex- + propio
  1. v t DER Desposuír a unha persoa da propiedade dun ben, xeralmente por razóns de utilidade pública, a cambio dunha indemnización.

Confrontacións

Palabras veciñas

Verbo: expropiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropio

expropias

expropia

expropiamos

expropiades

expropian

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiaba

expropiabas

expropiaba

expropiabamos

expropiabades

expropiaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiei

expropiaches

expropiou

expropiamos

expropiastes

expropiaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiara

expropiaras

expropiara

expropiaramos

expropiarades

expropiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiarei

expropiarás

expropiará

expropiaremos

expropiaredes

expropiarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiaría

expropiarías

expropiaría

expropiariamos

expropiariades

expropiarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropie

expropies

expropie

expropiemos

expropiedes

expropien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiase

expropiases

expropiase

expropiasemos

expropiasedes

expropiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiar

expropiares

expropiar

expropiarmos

expropiardes

expropiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

expropia

-

-

expropiade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expropiar

expropiares

expropiar

expropiarmos

expropiardes

expropiaren

Xerundio

expropiando

Participio

expropiado

expropiada

expropiados

expropiadas