éster

< al Essig ‘vinagre’ + Ether ‘éter’

Plural: ésteres

s m QUÍM Substancia orgánica que se caracteriza pola presenza do grupo funcional -COOR’, onde R é un radical arilo, alquilo ou algún dos seus derivados. Emprégase como disolvente, suavizante, na fabricación de materiais plásticos ou como insecticida.

Palabras veciñas

estepicursor -ra estequiometría estequiométrico -ca éster esterase estercadura estercar