alguacil

< ár al-wazīr ‘o ministro, visir’
Plural: alguacís
  1. s
    1. Oficial encargado de facer cumprir a lei da administración de xustiza, no nome do rei ou da constitución.
    2. Oficial inferior da xustiza que executa as ordes do tribunal ao que serve.
    3. Funcionario municipal inferior executor dos mandatos do concello ou do alcalde.
  2. s m HIST
    1. Gobernador dunha poboación sarracena na Idade Media.
    2. Xuíz ou xustiza dunha cidade na Hispania cristiá do s XII.

Refráns

  • Alguacil descoidado, rapiñeiros ao mercado.
  • O alguacil e o escribán arrapañan canto lles dan.

Palabras veciñas