estalar

< lat v *astellāre lat astŭla ‘estela’
  1. v i Rebentar algo violentamente facendo ruído.
  2. v i Manifestarse de forma enérxica e súpeta unha cousa.
  3. v i Expresar un sentimento ou emoción que non se pode conter.
  4. v t Facer que algo produza ruído.

Citas

  • A bomba estalou no edificio máis alto da cidade
  • A guerra entre os dous países estalou sen aviso previo
  • Estala os dedos cunha facilidade asombrosa
  • Non aturou máis esa inxustiza e estalou
Verbo: estalar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalo

estalas

estala

estalamos

estalades

estalan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalaba

estalabas

estalaba

estalabamos

estalabades

estalaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalei

estalaches

estalou

estalamos

estalastes

estalaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalara

estalaras

estalara

estalaramos

estalarades

estalaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalarei

estalarás

estalará

estalaremos

estalaredes

estalarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalaría

estalarías

estalaría

estalariamos

estalariades

estalarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estale

estales

estale

estalemos

estaledes

estalen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalase

estalases

estalase

estalasemos

estalasedes

estalasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalar

estalares

estalar

estalarmos

estalardes

estalaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

estala

-

-

estalade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estalar

estalares

estalar

estalarmos

estalardes

estalaren

Xerundio

estalando

Participio

estalado

estalada

estalados

estaladas